Ongelezen bericht
09 jul 2014 13:43
Hoi meiden,
Sorry even geen positieve berichtjes van mij.
Ik heb het zwaar, ben erg benauwd en dat geeft enorme vermoeidheid, dit heeft ook altijd weer zijn weerslag op je gezin.
Door mijn longziekte en al mijn andere lichamelijke klachten, teveel om even op te noemen, zit ik wel eens vast en heb ik het gevoel gevangen te zijn in mijn eigen lichaam. Het is allemaal zo confronterend en ineens besef ik dat er steeds meer mensen je gaan vergeten in mijn directe omgeving en als ik sterk ben dan kan ik deze gevoelens beter handelen, maar nu al een paar dagen ben ik verdrietig. Het revalidatiecentrum heeft contact met mij gehad en ik kreeg een klap in mijn gezicht. Tuurlijk wist ik dat de revalidatie er aan zat te komen, want ik zit al zo lang te kwakkelen met mijn longen dat er op dat gebied geen andere optie is. Toch heel even, heb ik de hoop gehad dat de revalidatie uiteindelijk niet nodig zou zijn.
Maar nee, de werkelijkheid heeft anders bepaald, ik moet en dat doet pijn!
We hebben het over interne revalidatie en dat is moeilijk als je moeder bent. Ik weet het ik laat mijn gezin niet in de steek, ik doe het voor mijn gezin en mijzelf, maar toch dat is een rationele gedachte, mijn emotionele gedachten laten mij hele andere dingen denken.
Zoals het er nu uit ziet moet ik 8 sept, 4 dagen opgenomen worden voor observatie dan krijg ik 4 dagen lang allerlei onderzoeken en dan een week later krijg je een behandelplan voorgeschoteld en de officiële opname zal dan 4 tot 6 welen later zijn.
Die observatie is op net moment, dat mijn dochter naar de 2de van de havo gaat en zij is heel gevoelig voor veranderingen in haar directe omgeving.
Pfff het lukt me even niet meer, natuurlijk weet ik dat er ook andere dagen gaan komen, maar die diepe momenten vind ik afgrijselijk.
Sorry meiden, pfff ik schaam me zelfs een beetje dat ik zo loop te klagen, ik kan natuurlijk ook blij zijn dat ik de kans krijg, maar ik kan nu even niet bij dat gevoel komen. Er is momenteel ook stress in huis, geen vakantie, echtgenoot gelukkig weer een nieuwe baan en onze dochter nog een paar dagen school, dus haar laatste loodjes.
Toch wens ik iedereen veel plezier met voetballen kijken......
Liefs Mik
BV 1991-Explantatie 2014
-De opluchting van verwijderen protheses is vele malen groter dan de teleurstelling van hoe mijn borsten er nu uit zien!-