Leve de imperfectie
Geplaatst: 01 mar 2013 20:30
Schattig, die baby'tjes, ik zou willen dat mijn pubers weer zo waren, heerlijk..
Voor mij was dat de mooiste tijd van mijn leven.
Maar als ik het over "mooi" ga hebben, wat voor mij schoonheid inhoudt he, lichamelijke schoonheid...dan val ik VET door de mand.
Lichamelijke schoonheid is voor mij vrouwelijke gratie, slank en sierlijk, of mooi rond gevuld, maar vooral sierlijk. Ik denk dan aan een smalle taille, slanke of mooi gewelfde ledematen, ronde billen, een gezicht met verfijnde vormen, of juist die kleine " schoonheidsfoutjes" die een gezicht karakteristiek maken.
Mannen vind ik mooi als ze sexy zijn. Stevige schouders, gespierde armen, gespierde buik, stevige benen en een mooie kont.
Geile ogen, een mooie mond.
En als ik je vertel wie tot voor kort mijn droomman was dan twijfel je, als je dat al niet deed, vanaf nu aan mijn vermogens. Omdat hij zijn zo prachtige, blijkbaar ook erg lieve vriendin heeft doodgeschoten. Expres? Of toch een ongeluk? Ik weet het niet, maar hij kan nu mijn droomman niet meer zijn: Oscar Pistorius, de Olympisch hardloper zonder onderbenen, Bladerunner.
Dat was schoonheid: Bladerunner. En zijn vriendin, Reeva Steenkamp.
Wat een drama..
Maar goed, ik dwaal af.
Wanneer ik in de spiegel kijk zie ik helemaal geen mooi mens, ook niet opvallend weerzinwekkend als je het objectief bekijkt, maar ik vind mezelf eigenlijk best lelijk om te zien.
Mijn oog zoekt schoonheid, en dat is maar goed ook, want ik zie daardoor veel moois. Juist in het niet-perfecte; het perfecte, wat dat ook moge zijn, is saai tot op het bot. Het mooie bestaat bij de gratie van het lelijke. Mooie ogen vallen slechts op in een imperfect gezicht. Een perfect neusje straalt onder een loensende blik.
Dus wat mij betreft: leve de imperfectie. Maar het moet geen plompe zooi worden. Een chagrijnige aardappelzak of een arrogante gratenkast zijn me hoe dan ook te dol.
Voor mij was dat de mooiste tijd van mijn leven.
Maar als ik het over "mooi" ga hebben, wat voor mij schoonheid inhoudt he, lichamelijke schoonheid...dan val ik VET door de mand.
Lichamelijke schoonheid is voor mij vrouwelijke gratie, slank en sierlijk, of mooi rond gevuld, maar vooral sierlijk. Ik denk dan aan een smalle taille, slanke of mooi gewelfde ledematen, ronde billen, een gezicht met verfijnde vormen, of juist die kleine " schoonheidsfoutjes" die een gezicht karakteristiek maken.
Mannen vind ik mooi als ze sexy zijn. Stevige schouders, gespierde armen, gespierde buik, stevige benen en een mooie kont.
Geile ogen, een mooie mond.
En als ik je vertel wie tot voor kort mijn droomman was dan twijfel je, als je dat al niet deed, vanaf nu aan mijn vermogens. Omdat hij zijn zo prachtige, blijkbaar ook erg lieve vriendin heeft doodgeschoten. Expres? Of toch een ongeluk? Ik weet het niet, maar hij kan nu mijn droomman niet meer zijn: Oscar Pistorius, de Olympisch hardloper zonder onderbenen, Bladerunner.
Dat was schoonheid: Bladerunner. En zijn vriendin, Reeva Steenkamp.
Wat een drama..
Maar goed, ik dwaal af.
Wanneer ik in de spiegel kijk zie ik helemaal geen mooi mens, ook niet opvallend weerzinwekkend als je het objectief bekijkt, maar ik vind mezelf eigenlijk best lelijk om te zien.
Mijn oog zoekt schoonheid, en dat is maar goed ook, want ik zie daardoor veel moois. Juist in het niet-perfecte; het perfecte, wat dat ook moge zijn, is saai tot op het bot. Het mooie bestaat bij de gratie van het lelijke. Mooie ogen vallen slechts op in een imperfect gezicht. Een perfect neusje straalt onder een loensende blik.
Dus wat mij betreft: leve de imperfectie. Maar het moet geen plompe zooi worden. Een chagrijnige aardappelzak of een arrogante gratenkast zijn me hoe dan ook te dol.
