Operatie Veetje door dr. Kappel (wissel met monobloc)
Geplaatst: 12 dec 2013 09:01
Hoi iedereen
Al maanden lang zit ik mee te lezen op dit forum zonder dat ik zelf iets heb bijgedragen. Maar vandaag ben ik klaar om met jullie mijn verhaal te delen.
Ik nam 13 jaar geleden borstprothesen, waar ik net zoals de meeste dames hier erg blij mee was. Mooi resultaat, veel zelfvertrouwen, geen gezondheidsklachten. Alles ging goed. Enkele jaren later beviel ik van mijn eerste kindje dat ik met veel liefde borstvoeding wou geven. Tot m'n grote frustratie bleek ik over erg weinig melk te beschikken. Op aanraden van mijn gynaecologe (die op de hoogte was van de bv!) startte ik met afkolven om zo de melkproductie op gang te brengen. Ook bij het kolven maar een mager resultaat dus kolfde ik zo hard en zo lang om de laatste druppel eruit te persen. Toen is voor mij alle ellende begonnen ... Ik werd vermoeider met de dag, had de ene verkoudheid na de andere, kreeg allerlei allergieën,... Kortom, mijn weerstand stond op nul. Nadat deze klachten ongeveer een jaar lang aanhielden was ik plots bevrijd van de meeste symptomen. Verkoudheden bleven weg, allergieën knapten op en de slopende vermoeidheid werd een draaglijke vermoeidheid. Ik was over het ergste heen, dacht ik. Maar toen kreeg ik gewrichtsklachten.Het begon in m'n tenen, daarna handen, en verspreidde zich in de loop van de volgende 8 jaren naar de polsen, kaak, heup en rug. Ik was in behandeling bij een reumatoloog, die de diagnose reumatoide artritis vaststelde op basis van zeer sterk verhoogde reuma-waarden in mijn bloed. Ik sukkelde door het leven, nietsvermoedend dat de oorzaken van alle klachten wel eens de prothesen konden zijn. Jarenlang heb ik op het internet vele forums afgeschuimd op zoek naar lotgenoten en antwoorden. Het was pas toen ik op dit forum terechtkwam dat mijn ogen werden geopend. Zou het kunnen dat ... ???
Ik heb enkele maanden elke dag hier komen lezen, notities gemaakt en mezelf voorbereid om dan uiteindelijk de knoop door te hakken. Enkele dagen geleden ben ik geholpen door Dr. Kappel. Ik schrijf dit berichtje vanuit m'n ziekebedje . Dr. Kappel heeft me bevrijd van de siliconenbommen en ze gewisseld voor de monobloc prothesen. Ik heb er lang over nagedacht en alle voor-en nadelen afgewogen. Ik probeer de monobloc en zie wel wat het geeft. Nu wordt het afwachten of de pijnklachten zullen verdwijnen. Ik ben zeker dat alle ellende werd veroorzaakt door de siliconen maar omdat ik ze 13 jaar in me heb gehad twijfel ik sterk of ik weer beter kan worden. Ik lees dat 'vage gewrichtsklachten' tot het ziektebeeld behoren maar in mijn geval gaat het toch echt om artritis met zeer hoge ontstekingsfactor in het bloed. Volgens mij is dit niet zomaar iets waar ik makkelijk vanaf raak omdat m'n lichaam al die tijd zoveel anti-stoffen heeft geproduceerd dat het nu de weg naar gezondheid niet meer terugvindt. Het wordt dus afwachten wat de toekomst brengt. Dr Kappel kon vaststellen dat er geen lekken waren, wel was de prothese duidelijk minder gevuld dan oorspronkelijk dus vanwege het zweten is er wel heel wat siliconen in mijn lichaam gekomen. De kapsels konden niet volledig worden verwijderd gezien ze te stevig zaten vastgegroeid aan het borstweefsel. Dat vind ik erg jammer want nu zit er nog ziekmakend materiaal in wat volledig herstel misschien in de weg staat. Nu ja, positief blijven. Erger dan het geweest is kan het niet worden.
Momenteel kan ik nog maar weinig zeggen van het resultaat. Heb de nieuwe borsten nog niet gezien want alles is stevig ingepakt en hangt vast met drains. Ik neem ook een antibioticum en paracetamol waardoor de pijn goed mee valt. Door de pijnstillende medicatie heb ik geen last van de reuma pijnen maar dat geeft natuurlijk een vertekend beeld. Alles zal pas duidelijk worden nadat de medicatie wordt stopgezet. Dan weet ik pas of ik nog kan opknappen. Ik zal volgende maand een update brengen hoe het me verder vergaat.
Veel sterkte aan iedereen die leeft met pijn, je bent niet alleen.
+Liefs+
Al maanden lang zit ik mee te lezen op dit forum zonder dat ik zelf iets heb bijgedragen. Maar vandaag ben ik klaar om met jullie mijn verhaal te delen.
Ik nam 13 jaar geleden borstprothesen, waar ik net zoals de meeste dames hier erg blij mee was. Mooi resultaat, veel zelfvertrouwen, geen gezondheidsklachten. Alles ging goed. Enkele jaren later beviel ik van mijn eerste kindje dat ik met veel liefde borstvoeding wou geven. Tot m'n grote frustratie bleek ik over erg weinig melk te beschikken. Op aanraden van mijn gynaecologe (die op de hoogte was van de bv!) startte ik met afkolven om zo de melkproductie op gang te brengen. Ook bij het kolven maar een mager resultaat dus kolfde ik zo hard en zo lang om de laatste druppel eruit te persen. Toen is voor mij alle ellende begonnen ... Ik werd vermoeider met de dag, had de ene verkoudheid na de andere, kreeg allerlei allergieën,... Kortom, mijn weerstand stond op nul. Nadat deze klachten ongeveer een jaar lang aanhielden was ik plots bevrijd van de meeste symptomen. Verkoudheden bleven weg, allergieën knapten op en de slopende vermoeidheid werd een draaglijke vermoeidheid. Ik was over het ergste heen, dacht ik. Maar toen kreeg ik gewrichtsklachten.Het begon in m'n tenen, daarna handen, en verspreidde zich in de loop van de volgende 8 jaren naar de polsen, kaak, heup en rug. Ik was in behandeling bij een reumatoloog, die de diagnose reumatoide artritis vaststelde op basis van zeer sterk verhoogde reuma-waarden in mijn bloed. Ik sukkelde door het leven, nietsvermoedend dat de oorzaken van alle klachten wel eens de prothesen konden zijn. Jarenlang heb ik op het internet vele forums afgeschuimd op zoek naar lotgenoten en antwoorden. Het was pas toen ik op dit forum terechtkwam dat mijn ogen werden geopend. Zou het kunnen dat ... ???
Ik heb enkele maanden elke dag hier komen lezen, notities gemaakt en mezelf voorbereid om dan uiteindelijk de knoop door te hakken. Enkele dagen geleden ben ik geholpen door Dr. Kappel. Ik schrijf dit berichtje vanuit m'n ziekebedje . Dr. Kappel heeft me bevrijd van de siliconenbommen en ze gewisseld voor de monobloc prothesen. Ik heb er lang over nagedacht en alle voor-en nadelen afgewogen. Ik probeer de monobloc en zie wel wat het geeft. Nu wordt het afwachten of de pijnklachten zullen verdwijnen. Ik ben zeker dat alle ellende werd veroorzaakt door de siliconen maar omdat ik ze 13 jaar in me heb gehad twijfel ik sterk of ik weer beter kan worden. Ik lees dat 'vage gewrichtsklachten' tot het ziektebeeld behoren maar in mijn geval gaat het toch echt om artritis met zeer hoge ontstekingsfactor in het bloed. Volgens mij is dit niet zomaar iets waar ik makkelijk vanaf raak omdat m'n lichaam al die tijd zoveel anti-stoffen heeft geproduceerd dat het nu de weg naar gezondheid niet meer terugvindt. Het wordt dus afwachten wat de toekomst brengt. Dr Kappel kon vaststellen dat er geen lekken waren, wel was de prothese duidelijk minder gevuld dan oorspronkelijk dus vanwege het zweten is er wel heel wat siliconen in mijn lichaam gekomen. De kapsels konden niet volledig worden verwijderd gezien ze te stevig zaten vastgegroeid aan het borstweefsel. Dat vind ik erg jammer want nu zit er nog ziekmakend materiaal in wat volledig herstel misschien in de weg staat. Nu ja, positief blijven. Erger dan het geweest is kan het niet worden.
Momenteel kan ik nog maar weinig zeggen van het resultaat. Heb de nieuwe borsten nog niet gezien want alles is stevig ingepakt en hangt vast met drains. Ik neem ook een antibioticum en paracetamol waardoor de pijn goed mee valt. Door de pijnstillende medicatie heb ik geen last van de reuma pijnen maar dat geeft natuurlijk een vertekend beeld. Alles zal pas duidelijk worden nadat de medicatie wordt stopgezet. Dan weet ik pas of ik nog kan opknappen. Ik zal volgende maand een update brengen hoe het me verder vergaat.
Veel sterkte aan iedereen die leeft met pijn, je bent niet alleen.
+Liefs+