Overgangsklachten

[Angel]

Angel ik voel echt met je mee, je weet niet wat je meemaakt als je zo in de overgang zit. Zo goed van je dat je je ziek meldt, het is echt nu tijd om aan jezelf te denken en even rust te krijgen om het allemaal aan te kunnen. Volgens mij gaan wij gelijk op qua overgang. Ik zit er nu ook 2 jaar in en sinds 1 jaar niet meer ongesteld. De onzekerheid is echt vreselijk, ik kan ook helemaal geen beslissingen nemen. Ik kan daar eindeloos over piekeren. Bijvoorbeeld de beslissing om een explantatie te laten doen, nou, wat ik daar niet over gepiekerd heb, maandenlang. Van de week kon ik ook echt voelen dat het de hormonen waren die me emotioneel totaal neerdrukten. Het voelt als een voortdurende PMS. En de nachten nu met het warme weer. Ik heb geloof ik wel 10 opvliegers gehad. De hitte maakt ze nog intenser. Merk je ook dat je stemmingswisselingen hebt? Gisteren voelde ik me weer zo veel beter en had ik een goede dag, waarin ik me weer stabiel voelde. Ik reageer ook heel heftig op koffie. Na 1 kopje koffie kan ik me soms helemaal euforisch voelen. Helaas lukt het niet altijd, maar dat is dan wel even heel erg lekker

Ik zag je andere posting. Je bent er doorheen, je hebt een afspraak voor een operatie. Ik hoop echt dat je even in rustiger vaarwater komt. Wanneer worden de kleine katjes geboren?

Veel sterkte en vooral rust toegewenst.

Liefs
Lena

Hallo Lena,

Ja het is erdoor...En soms voel ik me rustig en soms niet.Denk er heel veel aan, en wil proberen thuis te blijven tot de datum van operatie.De kittens worden over twee weken ongeveer geboren..AFLEIDING!!!
Ik heb al een nestje, ze zijn nu bijna 7 weken oud, maar zitten bij mijn vriend waar ik samen de cattery mee heb.Zal eens kijken of ik vandaag foto's kan plaatsen van deze dropjes!.
Heel vervelend als je zo onzeker bent...DAt was ik nooit!Altijd een vrouw met een stevige basis, en soms ook wel eens te grote mond.Maar nu...Sta heel snel te huilen, een verkeerde opmerking en dan kan ik ontploffen.Voel me soms ook een bitsch naar mijn vriend toe, omdat ik dan weer zo lullig doe, terwijl hij het zo goed bedoelt.En aanraken moet hij mij niet...ik moet er nu niet aan denken....met deze opvliegers.Wat ik ook zo rot vind is opvliegers terwijl je net aan het douchen ben en dan lig je net lekker in bed...GUTST het weer uit je lijf...Het sloopt je.Ik drink HEEL veel koffie, beetje teveel eigenlijk.Ja het is per dag verschillend, inderdaad alsof je constant PMS heb, waar ik vroeger ook last van had maar dan anders.Inderdaad de hitte buiten en op mijn werk was het ook nog eens 30 graden.Nu ik gisteren niet gewerkt heb is de nacht ook iets beter verlopen.Het heeft zeker ook daarmee te maken.
Ik wens jou ook veel sterkte toe Lena, en vooral rust, zowel geestelijk als lichamelijk.
Liefs,
Angel

[Lena]

Dank je Angel, het is echt fijn om onze ellende over de overgang even te delen. Ik slaap ook beter als ik overdag een rustige dag heb gehad. Misschien heeft het wel met adrenaline te maken, die dan de hele nacht nog door me heen schiet. Ik herken het ook van lekker schoon in je bed liggen, het gevoel hebben dat je zo weg bent en dan ja hoor daar is er weer heen. Zwetend draai ik me op mijn rug, mijn armen wijd, klaar wakker en maar weer wachten tot het over is. Ik leef alleen, maar zou er inderdaad niet aan moeten denken dat er nog iemand naast me zou slapen. Ik voer een soort dans uit met mijn dekbed, op en af.

[Angel]

Dank je Angel, het is echt fijn om onze ellende over de overgang even te delen. Ik slaap ook beter als ik overdag een rustige dag heb gehad. Misschien heeft het wel met adrenaline te maken, die dan de hele nacht nog door me heen schiet. Ik herken het ook van lekker schoon in je bed liggen, het gevoel hebben dat je zo weg bent en dan ja hoor daar is er weer heen. Zwetend draai ik me op mijn rug, mijn armen wijd, klaar wakker en maar weer wachten tot het over is. Ik leef alleen, maar zou er inderdaad niet aan moeten denken dat er nog iemand naast me zou slapen. Ik voer een soort dans uit met mijn dekbed, op en af.

Oh ja, ik ook hoor....EROP ERAF.....Het is niet normaal meer...kussen draaien en weer draaien...Armen en benen wijd...hahaha geen gezicht hoor!!!Slaap alleen in de weekenden bij mijn vriend, en dan hou ik mij wel rustig, maar meestal merkt hij het wel...dekbed erop en eraf...pffff
Zal straks eens kijken of ik foto geplaatst kan krijgen van mijn dropjes...oh dat is ook iets...VEEL MINDER GEDULD, en heel snel opgeven.Is nu ook veel sterker dan anders...gggggggrrrrrrrrrr
Liefs,

[Luna MKS]

Ik heb al een nestje, ze zijn nu bijna 7 weken oud, maar zitten bij mijn vriend waar ik samen de cattery mee heb. Zal eens kijken of ik vandaag foto's kan plaatsen van deze dropjes!

Zou je hier de foto's kunnen doen? Dan houden we het overzichtelijk.
Iedereen mag daar van alles en nog wat plaatsen.

Er staan nog geen berichten. Je hoeft alleen "new topic" aan te klikken en je berichtje te plaatsen.

[Angel]

Ik zit er helemaal door...Slaap niet goed...En heb vreselijk veel opvliegers...Ik trek het echt niet meer!
Morgen naar mijn huisarts toe, hij MOET er iets voor geven.Ik kom de nachten niet meer door.
Voel me geestelijk EN lichamelijk een wrak.Voel me depressief...en zie niks meer zitten.Ik wil niks meer...En voel me zo verdrietig, ben zo in de war!
Ik wil FATSOENLIJK kunnen slapen...Drijf mijn bed uit en overdag zou ik bijna alles uitrekken omdat ik denk te ontploffen van de hitte.
Wordt een vreselijk chagrijnig mens...Niemand kan nog iets goed doen bij mij.
Ik heb het helemaal gehad met vrouw te zijn...vind het echt niet fijn meer.
Ik wil weer plezier hebben in mijn leven, en genieten van mijn vriend...Maar kan het niet...Ik voel me zo rot.

[Luna MKS]

Lieve Angel, ik weet niet of de huisarts veel voor je kan betekenen. Ik denk zelf namelijk dat er meer aan de hand is dan alleen de overgangsklachten. De dingen die jij schrijft had ik ook op het eind. Eigenlijk wel vaker. Periodes dat dit heel erg sterk was, maar op het eind was het niet te houden. Hitte aanvallen waar je U tegen zegt. En 's nachts drijvend nat wakker worden. Dat komt allemaal van hetzelfde. Lekkende siliconen!!!
Lieve Angel, nog even doorbijten. Je bent er bijna!! Probeer sterk te zijn. Laat het over je heen komen. Je kunt niets anders. En laat jezelf vooral gaan. Huilen, schreeuwen, vloeken, schelden, alles mag! Laat je vriend weten hoe jij je voelt. Hij begrijpt het heus wel hoor. Hij houd van je.
Heb je hem dit forum laten lezen? Laat je hem jouw berichtjes lezen? Doe dat, dan gaat hij je helemaal volgen en kan hij je beter begrijpen en steunen.

Probeer zo min mogelijk aan de medicijnen te gaan (slaappillen, pillen tegen depressie enz) dat is alleen maar meer je lichaam ontregelen!
Je bent sterker dan je denkt moppie. Houd je vast aan die kleine poepies om je heen. Kom op he? Wees ook sterk voor hen, want ze hebben je nodig hoor. Dieren zijn kinderen en hebben onze aandacht altijd nodig of we het nou aan kunnen of niet. En dat weet je wel. Als je je aandacht op hen richt, dan heb je ook even wat afleiding.

Ik weet dat na de explantatie alles beter zal worden voor je. het zal wel even duren, maar uiteindelijk kom je er wel hoor.

Ik denk aan je poppie. Heeeeeeeeel veeeeeeeeeeel KUS+ voor jou, =ANGEL=

[Angel]

Lieve Angel, ik weet niet of de huisarts veel voor je kan betekenen. Ik denk zelf namelijk dat er meer aan de hand is dan alleen de overgangsklachten. De dingen die jij schrijft had ik ook op het eind. Eigenlijk wel vaker. Periodes dat dit heel erg sterk was, maar op het eind was het niet te houden. Hitte aanvallen waar je U tegen zegt. En 's nachts drijvend nat wakker worden. Dat komt allemaal van hetzelfde. Lekkende siliconen!!!
Lieve Angel, nog even doorbijten. Je bent er bijna!! Probeer sterk te zijn. Laat het over je heen komen. Je kunt niets anders. En laat jezelf vooral gaan. Huilen, schreeuwen, vloeken, schelden, alles mag! Laat je vriend weten hoe jij je voelt. Hij begrijpt het heus wel hoor. Hij houd van je.
Heb je hem dit forum laten lezen? Laat je hem jouw berichtjes lezen? Doe dat, dan gaat hij je helemaal volgen en kan hij je beter begrijpen en steunen.

Probeer zo min mogelijk aan de medicijnen te gaan (slaappillen, pillen tegen depressie enz) dat is alleen maar meer je lichaam ontregelen!
Je bent sterker dan je denkt moppie. Houd je vast aan die kleine poepies om je heen. Kom op he? Wees ook sterk voor hen, want ze hebben je nodig hoor. Dieren zijn kinderen en hebben onze aandacht altijd nodig of we het nou aan kunnen of niet. En dat weet je wel. Als je je aandacht op hen richt, dan heb je ook even wat afleiding.

Ik weet dat na de explantatie alles beter zal worden voor je. het zal wel even duren, maar uiteindelijk kom je er wel hoor.

Ik denk aan je poppie. Heeeeeeeeel veeeeeeeeeeel KUS+ voor jou, =ANGEL=

Dank je luna,
Heel lief....Zit te janken als een klein kind...Ik trek het echt niet meer weet je. Ben zo moe.Ik wil een goede nachtrust!!!Ik hou deze hitte niet meer vol.
Wil weer plezier hebben.Ik lijk verdorie wel depressief!
Vanmiddag maar even lekker weg, frisse lucht happen.
Ik hoop dat je gelijk heb en dat het allemaal over gaat na de operatie...
Liefs,
Angel

[Luna MKS]

Het zal wel een tijdje duren, maar daarna gaat het steeds beter Angel. Ik beloof het je!

[Angel]

Het zal wel een tijdje duren, maar daarna gaat het steeds beter Angel. Ik beloof het je!

ooooooooo, ik hoop het zo.WAnt dit trek ik echt niet meer.Mijn vriend begrijpt het wel, maar ik voel me zooo schuldig weet je.IK ontplof bij het minste geringste....voel me er zo naar bij.Maar ik kan er niks aan doen, het ik het gevoel.
Dank je voor je steun en begrip,
Liefs Angel

[Luna MKS]

Je kunt er ook niets aan doen lieverd. Dus straf jezelf niet alsjeblieft.
We kunnen niets doen. Alleen alles over ons heen laten komen. En verder wachten tot er betere tijden komen.
Nogmaals heel veel sterkte moppie. Het komt goed lieverd. Eens is dit voorbij en ben je sterker dan je ooit was zoals ik dat nu ook ervaar.
_Omhelzing van mij,
Luna

[Lena]

Lieve Angel,

Ik voel ook met je mee. Ik weet hoe erg de weken voor de explantatie zijn. Je hebt geen geduld meer, depressief, zo veel stress, je zakt even helemaal weg. Het is misschien een schrale troost maar ik heb me precies zo gevoeld als jij. Het is de stess, je ongeduld, wanhoop, de overgangsklachten alles komt even allemaal bij elkaar en je wordt helemaal gek. Af en toe dacht ik dit is niet meer te doen, ik heb me mijn hele leven nog nooit zo rot gevoeld als in die weken voor de explantatie. Je moet er doorheen, je kunt niet anders als er gewoon maar doorheen te gaan. Verzet je niet. Denk aan de tijd na de explantatie, dan zul je je echt opgelucht voelen en dan valt er heel veel van je af. Ik merk het echt. Qua stress is er echt wat weggevallen. Ik had een enorme druk op mijn borst en dat was echt weg na de operatie en is ook niet meer teruggekomen. Je moet er rekening meehouden dat je nu ontzettend kwetsbaar bent door de overgang en dat het zo moedig is dat je nu in deze periode dat je al zo veel klachten hebt, dat je de explantatie toch laat doen. Dat je dat over hebt voor jezelf, je eigen gezondheid. Mijn vriendinnen prezen mij ervoor en vonden het heel dapper en dat ben je ook Angel. Heel dapper. Ik heb een tijdje passieflora extra sterk van Dr. Vogel geslikt, en ik had het idee dat ik er wel iets rustiger van werd. Je komt er echt doorheen. Probeer zo veel mogelijk in het moment te leven en de dingen te zien die je vreugde geven, je katten bijvoorbeeld.
heel veel sterkte, je komt er echt doorheen.
liefs
Lena

[Sabrah]

Lieve Angel,

De gevoelens en emoties die jij nu doormaakt hebben we allemaal in meer of mindere mate meegemaakt. Alhoewel ik (nog) niet in de overgang zit herken ik wel het gevoel van te weinig nachtrust. Ik ben al jaren een slechte slaper. Eerst door pijnklachten in mijn rug. Nadat ik daaraan geopereerd was sliep ik nog steeds slecht. En geleidelijk aan werd dit erger. In het najaar van 2011 kwam er een punt dat ik al weken niet meer geslapen had. Ik dommelde wel even weg snachts maar ik kwam niet in een diepe slaap. Je kon me elk moment wat vragen en ik gaf antwoord. Toen begon mijn arts met pillen. Eerst tegen Restless leg syndrome ( ik kon nl ook mijn benen niet stil houden) Mijn benen lagen stil maar ik lag nog steeds wakker. Daarna met slaaptabletten, daar sliep ik een uur of 2 op. Op een gegeven moment begon ik echt dubbel te zien van de moeheid. Nooit geweten dat je daar zoooooo beroerd van kunt zijn. Uiteindelijk heb ik een middel gekregen wat door veel Fibromyalgie patienten gebruikt werd en deze hielpen zowaar! Dat maakte zo een verschil! Ik had nog steeds pijn, was snel moe maar het goed slapen maakte al het verschil.

Dat jij er nu doorheen zit is logisch. De nachtmerrie waar je nu in zit is genoeg om wie dan ook wakker te houden, en daarbij ook nog eens de overgangsklachten. Je wordt nu heel erg op de proef gesteld. Maar echt, het wordt beter!! Daar heb je nu niks aan en ik hoop echt dat je arts je kan helpen met je nachtrust maar er komt een dag dat het weer beter gaat. Probeer daar aan vast te houden en weet dat je niet alleen bent.

Liefs
Sabrah

[Angel]

Lieve Sabrah en Lena,
Dank jullie wel voor jullie berichten

Vanmorgen naar mijn huisarts geweest.
Ik heb pillen gekregen voor de opvliegers..Hier had hij veel begrip voor..Meer dan mijn klachten die ik heb vanwege mijn siliconen.

Het zijn clonidine tabletten.Zijn ook nog een bloed druk verlagend en dat moet ik eigenlijk niet hebben, omdat ik al een lage bloed druk heb.Moet dus goed in de gaten gehouden worden.Mag nu de eerste drie dagen niet rijden.Over 10 dagen terug komen voor bloed druk controle.
Hij stelde voor, om NA de operatie hiermee te gaan beginnen.Maar ik heb gezegd dat ik het echt niet meer trek, en dat ik dan vreselijk vermoeid naar de operatie gaat en dat het niet ten goede zal zijn van mijn herstel.
Dus hij heeft ze meegegeven.De ellende is wel dat het ongeveer 2 weken duurt voordat ze gaan werken..
Dan heeft hij ook nog mijn longen beluisterd....Omdat ik veel hoest, maar ze klinken schoon...Komt door stress zegt hij.
Gisteren lag ik al om 21.00 uur op bed...Ik heb bijna geen sociaal leven meer...het liefste zou ik er nu weer induiken.Ben zo moe!!!
Ik ben blij dat ik in de ziektewet zit, want hoe ik dit zou moeten bolwerken???Dat had ik echt niet gered hoor!
Wat een ellende,
Liefs,
Angel

[Sabrah]

Jeetje Angel, wat balen dat het zo lang duurt voor ze werken. En als ik het zo hoor dan is het ook best een heftig middel. Ik weet zelf niet zoveel af van de overgang. Ik weet wel dat mijn moeder ook enorme klachten heeft gehad waaronder ook opvliegers. Haar arts heeft haar toen de pil voorgeschreven. We lachten ons allemaal rot, maar mooi dat de klachten wel minder werden. Is dit anders misschien een idee? (tenzij je natuurlijk al de pil gebruikt, dan heb je er weinig aan hihi)

Ik hoor best vaak van dames hier dat ze klachten hebben met longen. Ik had het er gisteren ook nog met mijn man erover. Ik heb sinds de operatie een drukkend gevoel in mijn borst en ben erg kortademig. Hoesten doe ik niet. Het gekke is dat ik mijn hele leven nooit wat heb gehad aan mijn luchtwegen tot een jaar of 4 geleden. Toen kreeg ik een hevige bronchitis die maar niet over wilde gaan. Ben toen maanden aan het kwakkelen geweest. En het jaar erop weer precies hetzelfde! Sindsdien sta ik als astmatisch in het systeem en krijg dus ook oproepen voor de griepprik.

[Laurie]

Ohw wat een ellende allemaal. Ik voel met jullie mee. Ik ben 28 en ook compleet hormonaal van slag en bij het idee dat dit zo blijft ga ik huiveren. T is echt zwaar en moet mezelf ook soms moet inspreken en tegen mezelf zeggen het wordt echt beter. Het is echt een beetje overleven bah!

Zelf ben ik weer aan het werk. 3.5 week thuis geweest na de explantatie en nu halve dagen maar het gaat voor geen meter. Probeer het nog even vol te houden want het werk geeft ook wel fijne afleiding.

Sabrah weet je ook welke pil je moeder heeft? Ik ben vorig jaar mei gestopt omdat ik dacht dat alles aan de pil lag, maar weet nu beter. Het liefst zou ik ook weer aan de pil gaan om te kijken of ik dan beter in balans ben. Ben nu aan het kijken wat ik zal doen.

Take care ladies