Voorstellen en vragen
Geplaatst: 14 jan 2021 20:46
Lieve Allemaal,
Graag wil ik mezelf even voorstellen. Naomi 36 jaar moeder van drie kinderen. December 2019 heb ik mijn borsten later vergroten bij Boerhaave in Amsterdam.
Ik keek er zo naar uit. Ik had na 6 jaar borstvoeding niet veel meer over dan twee hangende lege thee zakjes.
Een week na de operatie kreeg ik paniek aanvallen in de nacht en in de avond. De druk op mijn borst, ik kreeg het benauwd. Ik wilde ze weg halen. Er uit. Dat kon toch niet, dacht ik ben je malle eppie?
Na twee maanden was het wel wat beter met de paniek maar de druk en mijn borsten voelde niet prettig. Hardlopen en sporten was zo niet fijn. Het voelde zo raar. Steeds dacht ik het wordt wel beter.
Het afgelopen jaar was natuurlijk al een gek jaar door corona. Mijn moeder is ook overleden in mei nadat we 10 dagen afscheid van haar hebben genomen. Ze heeft na 5 jaar kanker gekozen voor euthanasie.
Ik had rare dingen klachten maar dat heb ik ook wel wanneer ik niet lekker in mijn vel zit.
Rouwen, zorgen om werk en soms financieel en corona toestanden.
Afgelopen dinsdag sloeg de bom in mijn oksels doen pijn, mijn humeur, mijn hoofd, zo slecht slapen, zenuwe pijn in mijn hele lichaam, gek gevoel in mijn nek, al sinds mijn herstel bijna geen zin in sex, niet goed kunnen concentreren, dingen vergeten, gevoel van gevangen zitten in mijn lichaam, oorruis wat steeds harder wordt nou en nog wel wat dingen.
Het niet willen slapen omdat ik weet dat ik dan niet in slaap kan komen omdat het niet prettig voelt en soms pijn doet om op mijn zij te liggen. Op mijn buikliggen kan ik al helemaal niet. En op mijn rug is ook niet echt een pretje.
Ik wist het, dat ik me zo gek en raar en naar voel komt door mijn borsten.
En het wordt steeds erger de afgelopen dagen.
Ik had al een maand of twee dat het leek of mijn linker borst iets raars had aan de onderkant, meer vet, nou ik wist het niet en dacht gaat wel weer over. Nu ben ik gisteren naar de huisarts gegaan. Die heeft me doorgestuurd naar het Olvg afdeling plastische chirurgie. Daar kan ik dinsdag naar toe. Gelukkig al voelt het veel te lang.
Ik voel me zo naar fysiek en emotioneel. Ik schaam me dat ik dit ooit heb gedaan. Ik ben bang voel me zo vreemd. Ik wil er met niemand over praten heb het aan bijna niemand nog verteld, alleen mijn vriend en een vriendin.
Nu vroeg ik me af, mij linkerborst gaat steeds erger steken mijn oksel ook. Mijn prothese lijkt niet goed meer te zitten.
Ik kan nu bij de achterkant(van mijn prothese)
Bij mijn rechter borst is dat niet zo. De linker kant lijkt ook dikker meer vocht of vet. Zo raar. Heeft een van jullie dat ook dat je de achterkant van de prothese kan voelen?
Ook lijkt het hij sommige bewegingen als of er iets niet helemaal goed gaat daar binnen en krijg ik nog meer ander soort steken.
AL mijn spaar geld is op ik werkte als zzp in de horeca en zit nu al even thuis.
Ik moet het wel via mijn verzekering doen. Anders kom ik zo in de schulden. Als ik dat kan voorkomen doe ik dat liever.
De chirurgen in het ziekenhuis zijn toch ook goed?
Ik las wel een item daarover. Alleen wil iedereen het liefst naar de zelfde drie artsen.
Moet ik nu echt eerst naar de internist of kan de chirurg uit het ziekenhuis ook een machtiging aanvragen?
Ik wil ze er uit zo snel mogelijk.. Ik weet echt niet wat er allemaal met me aan de hand is. Pfff
Voelt echt net alsof er gif door mijn lichaam heen stroomt.
Ik ben bang en voel me onzeker.
Het is een opluchting dat dit forum er is en dat iedereen zijn verhalen deelt. Dank jullie wel allemaal!
Ik hoor graag van jullie
Liefs Naomi
Graag wil ik mezelf even voorstellen. Naomi 36 jaar moeder van drie kinderen. December 2019 heb ik mijn borsten later vergroten bij Boerhaave in Amsterdam.
Ik keek er zo naar uit. Ik had na 6 jaar borstvoeding niet veel meer over dan twee hangende lege thee zakjes.
Een week na de operatie kreeg ik paniek aanvallen in de nacht en in de avond. De druk op mijn borst, ik kreeg het benauwd. Ik wilde ze weg halen. Er uit. Dat kon toch niet, dacht ik ben je malle eppie?
Na twee maanden was het wel wat beter met de paniek maar de druk en mijn borsten voelde niet prettig. Hardlopen en sporten was zo niet fijn. Het voelde zo raar. Steeds dacht ik het wordt wel beter.
Het afgelopen jaar was natuurlijk al een gek jaar door corona. Mijn moeder is ook overleden in mei nadat we 10 dagen afscheid van haar hebben genomen. Ze heeft na 5 jaar kanker gekozen voor euthanasie.
Ik had rare dingen klachten maar dat heb ik ook wel wanneer ik niet lekker in mijn vel zit.
Rouwen, zorgen om werk en soms financieel en corona toestanden.
Afgelopen dinsdag sloeg de bom in mijn oksels doen pijn, mijn humeur, mijn hoofd, zo slecht slapen, zenuwe pijn in mijn hele lichaam, gek gevoel in mijn nek, al sinds mijn herstel bijna geen zin in sex, niet goed kunnen concentreren, dingen vergeten, gevoel van gevangen zitten in mijn lichaam, oorruis wat steeds harder wordt nou en nog wel wat dingen.
Het niet willen slapen omdat ik weet dat ik dan niet in slaap kan komen omdat het niet prettig voelt en soms pijn doet om op mijn zij te liggen. Op mijn buikliggen kan ik al helemaal niet. En op mijn rug is ook niet echt een pretje.
Ik wist het, dat ik me zo gek en raar en naar voel komt door mijn borsten.
En het wordt steeds erger de afgelopen dagen.
Ik had al een maand of twee dat het leek of mijn linker borst iets raars had aan de onderkant, meer vet, nou ik wist het niet en dacht gaat wel weer over. Nu ben ik gisteren naar de huisarts gegaan. Die heeft me doorgestuurd naar het Olvg afdeling plastische chirurgie. Daar kan ik dinsdag naar toe. Gelukkig al voelt het veel te lang.
Ik voel me zo naar fysiek en emotioneel. Ik schaam me dat ik dit ooit heb gedaan. Ik ben bang voel me zo vreemd. Ik wil er met niemand over praten heb het aan bijna niemand nog verteld, alleen mijn vriend en een vriendin.
Nu vroeg ik me af, mij linkerborst gaat steeds erger steken mijn oksel ook. Mijn prothese lijkt niet goed meer te zitten.
Ik kan nu bij de achterkant(van mijn prothese)
Bij mijn rechter borst is dat niet zo. De linker kant lijkt ook dikker meer vocht of vet. Zo raar. Heeft een van jullie dat ook dat je de achterkant van de prothese kan voelen?
Ook lijkt het hij sommige bewegingen als of er iets niet helemaal goed gaat daar binnen en krijg ik nog meer ander soort steken.
AL mijn spaar geld is op ik werkte als zzp in de horeca en zit nu al even thuis.
Ik moet het wel via mijn verzekering doen. Anders kom ik zo in de schulden. Als ik dat kan voorkomen doe ik dat liever.
De chirurgen in het ziekenhuis zijn toch ook goed?
Ik las wel een item daarover. Alleen wil iedereen het liefst naar de zelfde drie artsen.
Moet ik nu echt eerst naar de internist of kan de chirurg uit het ziekenhuis ook een machtiging aanvragen?
Ik wil ze er uit zo snel mogelijk.. Ik weet echt niet wat er allemaal met me aan de hand is. Pfff
Voelt echt net alsof er gif door mijn lichaam heen stroomt.
Ik ben bang en voel me onzeker.
Het is een opluchting dat dit forum er is en dat iedereen zijn verhalen deelt. Dank jullie wel allemaal!
Ik hoor graag van jullie
Liefs Naomi
...tegen jezelf zeggen dat dit wel goed komt. En gewoon gaaan starten met het proces. Ons lichaam kan veel hebben en het is er ook voor gemaakt om te herstellen. 
❤
